Python i code.org. Edukacja.

Na FB kumpel niedawno zamieścił link do spotu promujacego programowanie. Na nim, znane osoby, takie jak Mark Zuckerberg, Bill Gates, czy Steve Ballmer zachecaja do nauki ‚kodzenia’ .

Na tyle mnie zmotywowało to działania, że postanowiłem – ponownie – rozpoczać przygodę z Pythonem. Na pierwszy ogień poszedł kurs Learn Python The Hard Way. Jak na razie bardzo mi się to podoba, nie wiem, czy to zasługa kolorowania składni w edytorze, czy może tego, że zawsze komputery i oprogramowanie mnie interesowały.

Sublime Text

Bawię się naprawdę wspaniale i żałuję tylko, że nie jestem na tyle dobry z matematyki, żeby móc iść na polibudę (w LO po ~3 miesiacach zrezygnowałem z klasy mat-inf).

Szkoda też, że w szkołach nie ma więcej nauczycieli z powołania, którzy zainteresowaliby ucznia przedmiotem i wytłumaczyli, co i jak. Gdyby tak było, to pewnie niemiecki polubiłbym wcześniej niż ~3 lata po skończeniu liceum.

Tak samo z przedmiotami ścisłymi. Znalazłem niedawno stronę Pana Tomka, doktora z wydziału chemii na PG. Ten fragment mnie zaciekawił:

Jest rzeczą żenującą, że do takich przykładów muszę się odwoływać wobec absolwentów szkół średnich. Dlaczego jednak nauczyciele w szkole, zamiast starać się o zrozumienie chemii, każą się chemii uczyć na pamięć? Zaryzykuję tu pogląd wręcz heretycki: uważam, że znacznie lepiej, gdy uczeń nie zna definicji mola, ale rozumie przydatność posługiwania się jednostkami liczności w stechiometrii, niż gdy został zmuszony do wyrecytowania formułki, której sensu nie rozumie i którą nie umie się posłużyć!

[…]

Po latach kontaktu ze studentami zaprzestałem egzekwowania owej cytowanej na początku definicji mola, bo zdałem sobie sprawę, że ja sam nigdy nie musiałem się nią posłużyć w takiej postaci. Uważam, że jest znacznie lepiej, gdy student nawet nie pamięta owej definicji, ale po posłużeniu się wyobraźnią – rozumie on dlaczego stosowanie moli w miejsce gramów, jest w chemii po prostu wygodniejsze. I rozumie na czym polegają zasady stechiometrii. Dydaktycy jednak traktują tamtą definicję jak werset z chemicznej ewangelii…

Tyle się mówi o niskiej jakości edukacji w szkołach, a przecież na studenci (którzy chca zostać potem nauczycielami) sa często-gęsto uczeni, przez profesorów (sic!) w ten sam, beznadziejny sposób – zakuć bez zrozumienia i tego też wymagać potem w praktyce zawodowej – tu akurat przytaczam za Tomkiem, nie mogę znaleźć dokładnego cytatu.

W swojej przygodzie ze szkoła, trafiłem tylko na 2 nauczycieli, którzy potrafili zainteresować przedmiotem (angielski i biologia). To trochę mało.